Typy bólu

 

farmaceuci bardzo polecają Butapirazol ze względu na jego jakość

Ból jest przez wielu pacjentów nieodłącznie kojarzony z otoczeniem szpitalnym. Należy jednak pamiętać, że istnieje wiele rodzajów bólu doświadczanych przez człowieka. Nie rozstrzygnięto do tej pory kwestii jego pomiaru. Zwykle lekarz prosi pacjenta o umieszczenie doświadczenia bólu na skali od 1 do 10. Problemem tego typu diagnozy jest jej subiektywizm – na określenie tego samego rodzaju bólu jeden z pacjentów wskaże na „8”, inny na „5”. Wynikają stąd próby ujednolicenia skali poprzez zastosowanie miar obiektywnych jak np. częstotliwości uderzeń serca, napięcia powierzchniowego skóry, czy EEG.

 

Poniżej wyróżniono kilka rodzajów bólu, z którymi może zetknąć się zarówno pacjent, jak i lekarz.

 

Ostry ból

Ten rodzaj ból jest czasowy – trwa zwykle od kilku dni do kilku miesięcy. Zazwyczaj związany jest z kontuzją lub jakimś rodzajem choroby. Złamania, zwichnięcia, infekcje (np. grypowe), operacje, czy oparzenia – wszystkie te doświadczenia łączą się z niekiedy bardzo gwałtownym, choć krótkotrwałym bólem. Granicą oddzielającą ból ostry od przewlekłego jest 6 miesięcy – cierpienie trwające więcej niż pół roku uznaje się za przewlekłe.

 

Ból przewlekły

Ból przewlekły wiąże się z ryzykiem wywołania długotrwałych zmian psychicznych i fizycznych jak na przykład: brak energii, depresja, czy ograniczona mobilność. Ten rodzaj ból związany jest z wieloma schorzeniami – rakiem, nerwobólami, ciągłymi migrenami, czy zapaleniem stawów. Niektóre choroby wywołują zarówno ostre ataki bólu, jak i ból przewlekły. Na przykład powtarzające się bóle głowy (migreny) są uznawane za ból przewlekły.

 

Cierpienie psychiczne

Cierpienie psychiczne jest trudniejsze do zmierzenia i zdiagnozowania niż jego fizyczny odpowiednik. Depresja, zespół stresu pourazowego i rozdrażnienie – są równie groźne, jak ból fizyczne, choć ich leczenie może być znacznie bardziej skomplikowane i wymagać współpracy lekarza i psychologa.

 

Ból związany z końcem życia

Zbliżający się koniec życia może wiązać się z chorobą przewlekłą wywołującą silny ból. W przypadku osób terminalnie chorych zastosowanie silnie uzależniających leków jest mniej uciążliwe od niezwykle silnego bólu. Celem leczenia paliatywnego jest uśmierzenie bólu, zmniejszenie cierpienia pacjenta mającego negatywne rokowania co do dalszego przebiegu choroby.